پوستِ تازه، مرطوب، نرم و انعطاف پذیر است ولی مدتی از تازگی آن بگذرد فاسد خواهد شد و اگر رطوبت خودش را از دست بدهد سفت و شکنده می گردد، اگر پوست خشک شده را مرطوب کنیم باز هم طراوت اولیه را پیدا نمی کند بلکه بوی گندیدگی و تعفن خواهد گرفت، انجام دباغی بر روی پوست باعث می شود که این پوست حتی اگر رطوبتش را از دست داد باز هم نرمی و لطافتش از بین نرود و با جذب مجدد رطوب بوی تعفن نگیرد و فاسد هم نشود، چرم به دو روش دستی (سنتی) و ماشینی (صنعتی) دباغی می شود، اگر چرم دباغی شده به روش دستی اصیل و مرغوب را با چرم دباغی شده به روش ماشینی مقایسه کنید می بینید که چرم دستی به علت طولانی بودن مدت عمل آوری و استفاده از مازوج و آرد جو در دباغی آن، نسبت به چرم ماشینی دارای کیفیت بسیار بالاتری است. لذا دباغی فرآیندی شیمیایی است که طی آن لایهی پروتئینی متشکل ازگوشت و چربی و مواد فاسد شدنی پنهان در زیر پوست دچار تغییراتی اساسی شده و از بین میروند، با از بین رفتن لایهی پروتئینی، پوست خامی به دست میآید که هنوز آمادهی تبدیل شدن به چرم نیست، پوست خام در ابتدای فرآیند دباغی، نمک زدایی شده و پیش از آن که به مدت ۶ تا ۴۸ ساعت در آب غوطهور شود، تمام موهای آن زدوده میگردد
با پوشیدن و استفاده از محصولات چرمی، میتواند منحصر به بودن را از نگاه دیگران مشاهده کرد، مگر میتوان مردی با کاپشن چرمی و یا بانویی را با پالتو چرمی دید و بی تفاوت از کنارش گذشت؟ چرم در خود شخصیتی دارد که آن را به فرد منتقل میکند، چیزی به مانند لوکس بودن و احترام برانگیز بودن است، فارغ از کیفیت و دوام بالا، زیبایی و جذابیت ظاهری چرم اولویت نخست تمام افرادی است که به دنبال جریان مد در حرکت هستند و به استایل خود اهمیت میدهند.